Polowania indywidualne

Zwierzyna płowa i czarna


Polowanie na sarnę (Capreolus capreolus L.)

Okres polowań : Od 11 maja do 30 września (rogacz)

Sarna jest najliczniej występującym przedstawicielem zwierzyny płowej w Polsce. Ten pospolity przedstawiciel rodziny jeleniowatych żyje na obrzeżach lasów oraz na terenach uprawnych. Sarnę spotkać można na terenie całego kraju pomimo pewnych różnic w gęstości populacji w poszczególnych regionach.

Trofeum sarny-rogacza, tak często poszukiwane przez zagranicznych myśliwych, cechuje się dużym zróżnicowaniem form, na które składają się różne kryteria, począwszy od liczby odnóg, po wysokość i stopień uperlenia. Jeśli myśliwemu dopisze szczęście, może pozyskać myłkusa – nadzwyczajne, niespotykane trofeum o często fantazyjnym kształcie, o którym marzy niejeden łowca.

Sarna nie jest jednak łatwą zdobyczą. Jest to bowiem zwierzę czujne i ostrożne; polowanie na nie wymaga zatem nie lada wiedzy i doświadczenia, lecz czyni je to tym bardziej ekscytującym.

Najlepszym okresem polowań na sarnę jest początek sezonu łowieckiego w maju, gdy zwierzyna nie była jeszcze niepokojona w swej ostoi. Drugi okres, który wybierają myśliwi, to ruja na przełomie lipca i sierpnia. Wtedy właśnie w łowisku pokazują się, wiedzione instynktem, najlepsze i najdorodniejsze okazy. Jest to czas najlepszych trofeów. Znane są nawet przypadki, gdy podczas rui pozyskiwano bardzo mocne kozły, nie widywane nigdy przedtem przez myśliwych z danego łowiska!

Sposób polowania : z podchodu, z zasiadki lub na wab, zawsze w towarzystwie doświadczonego polskiego podprowadzającego.

Sugerowany kaliber: .223, 7×64 i większe.

Okres ochronny po 30 września, obejmujący rogacze, nie wyklucza jednak polowań na kozy i koźlęta – od 1 października do 15 stycznia. Jesienne polowania na kozy, zbierające się w duże rudle przed nadejściem zimy, może również dostarczyć wielu wrażeń. Wielu młodych myśliwych wybiera to polowanie, łączone często z polowaniem na ptactwo, dziki i drobną zwierzynę, na rozpoczęcie łowieckiej przygody w Polsce.

Sposób polowania : z podchodu, z podjazdu, z zasiadki.

Sugerowany kaliber – jak wyżej

Polowanie na dziki (Sus scrofa L.)

Okres polowań : odyńce i młodzież – cały rok, lochy od 15 sierpnia do 15 stycznia

Dzik – najbardziej pospolity przedstawiciel zwierzyny czarnej. Występuje licznie na terenie całego kraju. Populacje o największym zagęszczeniu spotyka się na północy Polski, gdzie w niektórych kołach pozyskuje się do kilkuset sztuk rocznie w danym łowisku. Polowanie na dzika, wykonywane głównie z zasiadki bądź na nęcisku, często urozmaica pobyt myśliwym wyprawiającym się do Polski na inną zwierzynę. Dzieje się tak dlatego, że samce dzika nie są objęte okresem ochronnym. Obowiązuje on jedynie w przypadku loch. Najlepszym czasem na polowanie na dziki jest bez wątpienia pełnia księżyca. Sylwetki żerujących w nocy zwierząt są wtedy doskonale widoczne, zwłaszcza zimą.

Dzik jest również najbardziej oczekiwaną zwierzyną podczas polowań pędzonych. Wymaga on od łowców doskonale opanowanej techniki strzelania do zwierząt w przebiegu. Szybki bieg, masywna sylwetka, gruba skóra i futro oraz silna budowa ciała czynią zeń trudną zdobycz. W przypadku osaczenia i poczucia zagrożenia jest to zwierzyna bardzo niebezpieczna, zdolna zaatakować człowieka i bronić się przed nim zaciekle.

Trofeum z dzika – odyńca to oręż – szable i fajki. Elegancko oprawione i umieszczone na dębowej podstawce będą ozdobą każdego myśliwskiego salonu.

Sposób polowania : z zasiadki (ambona), na nęcisku oraz podczas polowań zbiorowych (patrz niżej).

Sugerowany kaliber : 7×64, .300, 30-06, .308 i większe

Polowanie na jelenia szlachetnego (Cervus elaphus L.)

Okres polowań : od 21 sierpnia do końca lutego (byki).

od 1 października do 15 stycznia (łanie)

od 1 października do końca lutego (cielaki)

Jeleń, któremu polska tradycja polowań nadała miano króla puszczy, jest najważniejszym gatunkiem zwierzyny łownej. Występuje na terenie całego kraju, choć jego zagęszczenie nie jest równomierne. Jeleń chętnie zamieszkuje duże kompleksy leśne. Zwierzę to żeruje o zmierzchu i nocą, a w ciągu dnia preferuje bezpieczne ostoje w głębi lasów, gdzie nie jest niepokojony przez ludzi oraz drapieżniki. Jeleń jest bowiem wrażliwy na wszelkie czynniki zakłócające jego spokój.
Najlepszym okresem polowania jest wrześniowe rykowisko, jednak w niektórych łowiskach warto pojawić się już na początku sezonu, pod koniec sierpnia. Jest to polowanie wymagające dużej ostrożności i cierpliwości. W tym okresie byk jest co prawda nieco mniej czujny, jednak otaczające go łanie bardzo szybko wykrywają najlżejszy szmer lub poruszenie w łowisku i w porę ostrzegają przed niebezpieczeństwem. Tak, jak w przypadku rogacza, w łowisko wychodzi się wcześnie rano oraz wieczorem. Często potrzeba kilku dni ciężkiej pracy w łowisku, aby podejść upatrzonego byka i pozyskać wymarzone trofeum. Rozpiętość trofeów jest z kolei dość duża. Wielu myśliwych wybiera wieńce o wadze ok. 4-5 kg, jednak poroża o wadze 8 kg i większej również występują w naszych łowiskach. Trofeum byka to klasyczna ozdoba w domu każdego łowcy, dająca powód do dumy i przywołująca wiele wspaniałych wspomnień z polowania nawet po wielu latach.

Byki, a także łanie i cielaki, można również strzelać podczas polowań zbiorowych, w zależności od łowiska.

Sposób polowania : z podchodu i z zasiadki lub na wab oraz podczas polowań zbiorowych (patrz niżej).

Sugerowany kaliber :.308, .300, 8×68 S i większe

Polowanie na daniela (Dama dama L.)

Okres polowań – od 1 października do 31 stycznia (byki)

- od 1 października do 15 stycznia (łanie i cielaki)

Daniel jest przedstawicielem rodziny jeleniowatych i nie jest rodzimym polskim gatunkiem. Od wielu wieków był jednak sukcesywnie wprowadzany w różnych częściach kraju. Zwierzę to wykazuje duże zdolności adaptowania się do warunków występujących w różnych siedliskach.

Daniel jest czujny i pozostaje aktywny przez cały dzień. Prowadzi stadny tryb życia.

Na zwierzynę tę poluje się najczęściej podczas bekowiska, a także sporadycznie podczas polowań zbiorowych. Trofea danieli w Polsce zwykle nie przekraczają 2,5 – 3 kg.

Sposób polowania : z podchodu bądź zasiadki lub podczas polowań zbiorowych.

Sugerowany kaliber : 7×64, .300 i większe

Ptactwo łowne


Bażant (Phasianus colchicus L.)

Okres polowań – a) koguty – od dnia 1 października do końca lutego, b) kury – wyłącznie na terenach ośrodków hodowli zwierzyny, na których występuje bażant – od dnia 1 października do dnia 31 stycznia

Biotopem bażantów są tereny o odpowiedniej pokrywie roślinnej zapewniającej im bezpieczeństwo oraz o odpowiedniej ilości pokarmu. Odpowiadają im brzegi wód zarosłe wiklinami, trzciną i sitowiem. Jest związany z terenami o dużej kulturze rolnej. Szczególnie chętnie zasiedlane są tereny polne, na których występują kępy krzewów, niewielkie laski śródpolne, gęste młodniki, smugi podmokłych olszynek. Mięso bażanta jest bardzo cenione.

Gęsi (Anserinae L.)

Okres polowań – od dnia 1 września do dnia 21 grudnia, a na terenie województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego, wielkopolskiego i dolnośląskiego – do dnia 31 stycznia (zbożowe i białoczelne) lub 15 stycznia (gęgawy).

W Polsce występuje kilka gatunków gęsi, jednak znakomita ich większość to gatunki przelotne, pojawiające się u nas sezonowo. Amatorom polowań na gęsi możemy zaproponować tereny leżące w dorzeczach Odry, będące najlepszymi i najbardziej dostępnymi łowiskami w kraju.

  • - gęś zbożowa (Anser fabalis L.)

Najczęściej spotykana w naszym kraju. Występuje niemal wyłącznie na zachodzie, nad Odrą i Wartą.

  • - gęś białoczelna (Anser albifrons L.)

Spotyka się ją głównie na północy, w pobliżu Bałtyku.

  • - gęś gęgawa (Anser anser L.)

Przodek gęsi domowej; w Polsce niezbyt liczna.

Kaczki (Anatinae L.)

  • - kaczka krzyżówka (Anas platyrhynchos L.)

Okres polowań – od 15 sierpnia do 21 grudnia

Jest to najpospolitsza i najliczniej występująca kaczka w Polsce. Zamieszkuje większość typów zbiorników wodnych i gniazduje w ich pobliżu. Często spotykana jest również w terenach miejskich. Biotopem krzyżówki są płytkie, zarastające zbiorniki wodne, zapewniające jej żer i osłonę. Kaczor wyróżnia się charakterystycznym, kolorowym upierzeniem.

Drapieżniki


Polska jest krajem obfitującym przede wszystkim w małe drapieżniki. Większe – niedźwiedź, wilk oraz ryś – są rzadkie i znajdują się pod ścisłą ochroną. Dopuszcza się polowanie jedynie na lisy i jenoty (przez cały rok) oraz borsuki (od 1 września do 30 listopada).

Poza zbiorowymi polowaniami na lisy (przy użyciu psów norowców) nie praktykuje się zorganizowanych odłowów drapieżników. Rzadko też drapieżniki stają się głównym celem polowania (oprócz potrzeby zmniejszenia populacji lisa w niektórych łowiskach). Pozyskanie lisa lub jenota ma miejsce podczas indywidualnego polowania na większą zwierzynę, lub też podczas polowania zbiorowego.

Sposób polowania : z zasiadki lub podczas polowania zbiorowego

Okres polowań :

  • lis, jenot, szop pracz – od dnia 1 lipca do dnia 31 marca, a na terenach obwodów łowieckich, w których występuje głuszec lub cietrzew – przez cały rok
  • borsuk – od dnia 1 września do dnia 30 listopada, a na terenach obwodów łowieckich, w których występuje głuszec lub cietrzew – przez cały rok;


Sugerowany kaliber : .223 i większe. W przypadku drapieżników dobór kalibru jest mniej istotny, niż w przypadku zwierzyny grubej. Drapieżniki są również, poza ptactwem, jedyną zwierzyną, do której można oddać strzał z broni gładkolufowej przy pomocy amunicji śrutowej.

Dla amatorów polowań na lisy mamy specjalną ofertę : polowanie z norowcami. Jest to propozycja skierowana do grupy myśliwych (ok. 7-8 osób). Jest to doskonała okazja do szkolenia psów myśliwskich do pracy w norach i na polowaniu zbiorowym zarazem. Polowania te mają miejsce w łowiskach na północy kraju. W razie zainteresowania tym typem polowania prosimy o kontakt.